Το άρθρο εξετάζει τις μεταβολές στις συνήθειες χρήσης θεραπείας με ανοσορρυθμιστικά φάρμακα σε ενήλικες με χρόνια μη-λοιμώδη ιριδοκυκλίτιδα / ραγοειδίτιδα στις ΗΠΑ μεταξύ 2005 και 2025. Χρησιμοποιεί δεδομένα για να δει πώς έχει αλλάξει η συνταγογράφηση από το 2005 μέχρι σήμερα.
Κύρια Ευρήματα
1. Σημαντική αύξηση επιλεγμένης βιολογικής θεραπείας
- Το Αdalimumab (ένα αντι-TNF-α μονοκλωνικό αντίσωμα) αυξήθηκε πολύ σε χρήση με το πέρασμα του χρόνου – από 8% των ασθενών το 2005–2007 σε 34,6% το 2023–2025.
- Αυτή η αύξηση υπήρχε ακόμη και πριν την εγκεκριμένη από το FDA ένδειξη (2016) για Ραγοειδίτιδα, πιθανώς λόγω των κλινικών αποδεικτικών στοιχείων υπέρ της αποτελεσματικότητας και ασφάλειάς του.
2. Μείωση χρήσης παραδοσιακών ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων, αλλά και νεώτερων βιολογικών θεραπειών
- Κλασικά ανοσοκατασταλτικά όπως:
- Methotrexate, μείωση στη χρήση από 44,2% των ασθενών το 2005–2007 σε 37,6% το 2023–2025 αλλά εξακολουθεί να είναι θεραπεία πρώτης επιλογής.
- Azathioprine, μείωση στη χρήση από 15,1% των ασθενών το 2005–2007 σε 6,7% το 2023–2025,
- Cyclophosphamide, μείωση στη χρήση από 2.5% των ασθενών το 2005–2007 σε 2.8% το 2023–2025
- Αλλά και νεώτερα Βιολογικά φάρμακα όπως:
- Infliximab, μείωση στη χρήση από 18.6% των ασθενών το 2005–2007 σε 14.1% το 2023–2025
- και ειδικά Εtanercept, με σημαντική πτώση σε συνταγογραφήσεις, από 9% των ασθενών το 2005–2007 σε 2% το 2023–2025
- Η Etanercept, ειδικά, σχετίζεται με πιο χαμηλή αποτελεσματικότητα και ακόμα αναφέρεται ότι μπορεί να προκαλεί νέες εξάρσεις Ραγοειδίτιδας, έτσι η χρήση της μειώθηκε δραματικά.
3. Σταθερή τάση σε ορισμένα φάρμακα
- Παρόλο που το Μycophenolate χρησιμοποιείται, δεν υπήρξε σημαντική αλλαγή στην αναλογία χρήσης του από 14.6% το 2005 σε 12,8% το 2025.
Ερμηνεία των Τάσεων
- Η υιοθέτηση του Αdalimumab ως βασικού φαρμάκου για να αποφύγει κάποιος την χρήση κορτιζόνης φαίνεται να οφείλεται στην ύπαρξη όλων και περισσότερων μελετών που να αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητά της, στο καλύτερο προφίλ ασφάλειας και σε πρακτικά πλεονεκτήματα (π.χ. υποδόρια χρήση, καλύτερη κάλυψη από ασφαλιστικά).
- Τα παραδοσιακά ανοσοκατασταλτικά φάρμακα μειώνονται λόγω ασφαλείας, ανεπιθύμητων ενεργειών ή περιορισμένης αποτελεσματικότητας συγκριτικά με τα νεότερα βιολογικά.
- Η τρέχουσα πρακτική τείνει προς πιο εξατομικευμένη και βελτιστοποιημένη θεραπεία, με εστίαση στη μείωση της έκθεσης σε στεροειδή και βελτίωση των οφθαλμικών αποτελεσμάτων.
Συνοπτικό συμπέρασμα
Μεταξύ 2005 και 2025 στις ΗΠΑ, οι τάσεις θεραπείας στη χρόνια Ραγοειδίτιδα δείχνουν:
- Ανάδειξη του Αdalimumab ως βασικού φαρμάκου για να αποφύγει κάποιος την χρήση κορτιζόνης
- Μείωση της χρήσης παλαιότερων ανοσοκατασταλτικών και συγκεκριμένα των Αzathioprine, Cyclophosphamide, Etanercept.
- Σχετική σταθερότητα στη χρήση του Mycophenolate.
- Η χρήση της methotrexate παραμένει σημαντική, ως θεραπεία 1ης επιλογής αλλά σε κάμψη.
